Την τελευταία δεκαετία πολλές αλλαγές έχουν γίνει στη δημιουργική διαδικασία κυρίως επειδή οι υπολογιστές έχουν μπει στη ζωή των καλλιτεχνών. Αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στο δημιουργικό και στο εμπορικό κομμάτι της τυπογραφίας που πάρα πολλά άλλαξαν διότι όλο και συνηθέστερα καλλιτέχνες επεξεργάζονται ηλεκτρονικά και τυπώνουν ή προβάλλουν ψηφιακά.

Κατά την γνώμη μου παρά την πρόοδο και τις νέες δυνατότητες ο ομφαλός, το κέντρο ενός εργαστηρίου χαρακτικής - καλλιτεχνικής τυπογραφίας δηλαδή, είναι και παραμένει η πρέσα και η μήτρα (το κλισέ) που τυπώνεται.

Είναι κάποια χρόνια τώρα που έ χω οργανώσει ένα αυτοσχέδιο εργαστήρι χαρακτικής, με βάση τη μεταξοτυπία και την χρήση πολυμερικών χρωμάτων, τυπώνω σε διάφορες επιφάνειες όπως χαρτί, υφάσματα, καμβάδες και ξύλα. Έχω επίσης τυπώσει σε γυαλί με την χρήση κατάλληλων χρωμάτων (σμάλτα – υαλοχρώματα) και φούρνου για στερέωση.

Το εργαστήριο εξελήχτηκε σταδιακά και τώρα έχω τη δυνατότητα να τυπώσω βαθυτυπικά (χαλκογραφία), και θψιτυπικά (ξυλογραφία και συναφείς τεχνικές).

The visual language constantly evolves; nowadays we have the use of digital - computer technologies as well as new eco approach and material that change the creative process. Printmaking in particular has been affected by digital printing and multimedia.

Nonetheless, in my mind, the press still remains the center in the printmaking workshop.

Managed to put together a silkscreen workshop, made a handmade press, a light-box and the other essentials. A few years later I was able to design and assemble an all purpose press (etching, woodcut, plate litho).Now I am able to hand print, combining digital and free hand forms.